Ausardia behar da gero neonazismoa eta euskalgintza esaldi berean jartzeko. Eta hain zuzen ere ausardia hori eskertzen diot egileari, epelegia izan daitekeen, ahots-berdintasunerako joera handiegia duen gure euskal mundu honetan hautsak harrotu eta eztabaidarako parada eskaintzeagatik.
Orain dela egun batzuk Twitterren bota nuen txio batek piztu zuen agora berri horretan eztabaida. Horrela zioen txioak: «Euskalgintzan zabaltzen eta normalizatzen ari da Ordezkapen Handiaren marko neonazia». Naiz.eus-en argitaratua : https://www.naiz.eus/eu/iritzia/articulos/euskalgintza-bidegurutzean
Herribiltzak hainbat hedabidetan argitaratu berri du Euskal Herria burujabe: gure bizi baldintzak berreskuratuz dokumentuari ematen dion erantzuna, Bizik dokumentu hau... 2018an argitaratu zuelarik. Herribiltzaren arabera, «Bizi mugimenduak zentzu faltsua ematen dio burujabe hitzari». Elhuyarren euskara-frantsesa itzulpenean eta Petit Robert hiztegiaren frantsesezko definizioan oinarrituta, Herribiltzak uste du «Euskal Herria burujabe-ren benetako zentzua dela Euskal Herria independente, euskal populua subirano».
BIZI ez da abertzalea baina ideia eta irudi abertzaleak instrumentalizatzen ditu
Lerro hauetan azaltzen diren burutazioak hauteskunde kanpainan argitaratzeko tentaldia izan nuen. Haatik, azkenean gerorako uztea erabaki nuen, gaia hotzean aztertzearren. Alabaina, hauteskunde atarian gaude berriro ere, eta EHB ETArekin nahastuko dutelakoan nagoenez, zenbait ohar azaltzea gustatuko litzaidake.
Euskal Herriak bere askatasun nazional eta sozialerako eginiko borroka luzean bi izan dira eskuratu ditugun ikasgai nagusiak. Lehena, askapenerako sortzen ditugun egiturak tresnak direla, ez helburuak. Eta bigarrena, askapen prozesua benetan korapilatsua izanik, ezin dugula egitura eta bide bakarretik burutu, zer esanik ez, geure buruari jarri diogun helburua euskal errepublika sozialista sortzea bada.
Jon Sarasua: «Eskala handiko erreakzio egitura bat planteatu behar dugu, edukiak izango dituena»
2023-05-22
Ekarpenak Elkarrizketak
Euskara
Nola planteatu «jauziak» hizkuntzaren biziberritzean, ahalik eta kontsentsu maila handienarekin eta «antigorputzak» saihestuz? Galdera horren bueltan lanean ari da Euskaltzaindia. Mende laurdeneko prospektibarekin euskararen biziberritze prozesuari bisioa argitzea hartu du helburutzat Euskaltzaindiaren Euskararen Gogoetaguneak. Txostenak egiten hasi dira. Arloz arlo aktibatu dituzte txosten partzialak, eta, bestalde, euskararen biziberritze prozesuaren diagnostikoaren sintesia eta etorkizuneko ikuspegia jasotzen dituena ondu dute. Orain arteko lana partekatzen hasita daude, Jon Sarasua koordinatzaileak (Aretxabaleta, Gipuzkoa, 1966) azaldu duenez, eta haizea alde sumatu dute.
Julen Aperribaik egindako elkarrizketa, Berria egunkarian argitaratua