Urriak 21 eta 22. Oraingoan, Castres et Tolosa lotu nahi lituzken autobidearen obrak geldiarazteko deira goaz.
Duela hogeita hamar urte, Euskal Herriko karriketan mobilizazioak azkarrean zirela, izengoiti gutxiesgarria jartzen genien frantsesei: gabatxoak. Frantzia euskal militanteen etsaia zen eta, gure ustez, euskaldunak herri zahar, bizi eta borrokalaria izanik, estatu inperialista horren biztanleak jende erreakzionario eta lokartuak ziren.
Joan zen urriaren 21etik 23ra, Kanboko Marieneraren lurretan antolatu okupazioak borroka luzeari urrats berria eman nahi izan dio. Heldu den etapa Bouygues-en eraikuntza proiektua behin betikotz bertan behera uztea izanen da, mobilizazio herrikoien bidez. Aurrekari inportante bat erdiesteko, indar harreman sendo baten bidean.
Angeluko amodioaren ganbaratik hurbil, Robert Alday etxegileak eraiki luxuzko erresidentzien aitzinean zazpi egunez eta sei gauez antolatu dugun okupazioak egoera bitxi zein adierazleak ekarri ditu. Baita perspektibak.
Zalantzarik gabe, azaroaren 20an Baionan iragan manifestazioa esanguratsua izan da. Hasteko, ukan duen garrantziagatik, hunkituak diren jendeengan eta gaietan egonezin gero eta handiagoa adierazi duelako.
Ipar Euskal Herrian, lurren eta bizitegien eskuperatzearen auziak berriz ere gordinki azaltzen ari direla, bi gertakarik markatu gaituzte joan den udan: Arbonako Berroetaren eta Hazparneko Davideniaren okupazioek.
Garai latzak datoz. Ekonomiaren, klimaren eta errefuxiatuen krisi elkarlotuek jendartea tenkatzen dute, etsipena heda araziz. Inperioen arteko norgehiagoketan, bi potentzia gerlan sartzea baizik ez zaigu falta egoera gehiago okertzeko.Klima aldaketa kontuan, katastrofe ikusgarriagoen zain egon bagaude.
Oro har, mugimendu iraultzaileentzat, biolentzia herrikoi antolatua beharrezkoa eta eraginkorra jo izan da helburuak lortzeko eta jendeen eskubideak bermatzeko. Gerrillak, ekintza armatuak eta sabotajeak, kale borrokak… estrategien zutabe nagusiak izan dira, koherentziaren demostrazioak eta emantzipaziorako praktikak.