Dirudienez, Euskal Herrian migrazioa arazo bilakatu da azken bi hamarkadetan. Atzerritarrez josi omen dira gure lurrak. Gure kultura arriskuan omen dago fenomeno “berri” honen ondorioz. Lapurretak, bortxaketak, liskarrak… ugaritzen ari dira gure herri eta auzoetan. Segurtasun ezari nola aurre egin lehentasun bilakatu da instituzioetako eginbeharretan, baita poliziaren sarekadetan ere. Eskolak segregatu dira eta ospitaleak kopatu. Bizikidetza arazo guzti hauek migrazioaren arazo zuzenak omen dira jendartearen gehiengoarentzat. Zuzeu webgunea argitaratua.

Duela zonbait aste komisaldegira konbokatuak izan gara, gure ADNa emateko. Prozedura arrunta eta legezkoa iduriz, kondenatua den pertsona oro ADNa ematera behartua omen baita.

Sor-markarik ez balitz gure lurraldean, mendiko etxalde anitzetan hazkuntza desagertua litzateke, edo penetan bederen. Ipar Euskal Herriko hitzan argitaratua.

Doinu txarra entzuten hasia da eskuin ezker : euskararen gainbehera, gosea, gerla edo klima aldaketagatik ihesean heldu diren migranteen eraginez areagotuko litzateke. Diskurtso kezkagarria, gure euskaldun komunitatearen ahuleziak beste norbaiti leporatzen saiatzen baita. Berria egunkarian argitaratutako artikulu honetan, gauzak argi eta garbi azaltzen dituzte Irati Areitio, Luken Etxabe, Sugoi Etxarri, Intza Gurrutxaga eta Ibon Leibar.

Ipar Euskal Herrian 2022tik 2024ra eraman den Bagira prozesuaren emaitzan, abertzaleen helburua herriari boterea itzultzea dela aipatzen da, eta boterea itzultzeko, herriari burujabetza maila maximoa emanen dioten instituzioak herriari eskaintzea adierazten da. Zehazten da ere, herri baten burujabetza maila maximoa, Estatu independente baten bitartez lortzen dela. Horrez gain, mugimendu abertzalea demokraziari atxikia dela goraipatzen da. Prozesu hau bukatu zen, gogoetak sakondu beharko zirela adieraziz.